طلبه ,مصراع ,امام

طلبه ای از فقر به امام علی شکایت کرد،درخواب دیدکه امام به او میفرماید به هند برو و سراغ فلانی را بگیر و به او بگو:

#به_آسمان_رود_و_کار_آفتاب_کند.

طلبه به هند رفت وآن مرد ثروتمند را ملاقات کرد و جمله امام را به او گفت.مرد هندی بسیارخوشحال شدو از طلبه پذیرایی مفصلی کرد و فردای آن روز نیمی از ثروت خود را به او بخشید.طلبه که بهت زده شده بود دلیل این کار را پرسید.راجه گفت:در مدح امام علی مصراعی گفتم و نتوانستم مصراع دیگر را بگویم. ناراحت شدم که شعرم مقبول مولا نباشد،نذر کردم اگر کسى مصراع دوم راگفت،نصف ثروتم را به او ببخشم.وقتی شما گفتید،دیدم مصراع شما از همه نظر عالیست.طلبه مصراع اول را پرسید،راجه گفت:

به ذَرّه، گر نظرِ لطف، بوتراب کند...

طلبه گفت: مصراع دوم را من نگفته ام بلکه امیرالمومنین فرموده. راجه سجده شکر کرد و شعر را خواند:

به ذرّه گر نظر لطف بوتراب کند*به آسمان رود و کار آفتاب کند

طلبه ,مصراع ,امام

داستان زیبایی از طلبه ای که با یک جمله‌ی امام علی ثروتمند شد



منبع : سجایای اخلاقی و سیره ائمه معصومین(ع)داستان زیبایی از طلبه ای که با یک جمله‌ی امام علی ثروتمند شد
برچسب ها : طلبه ,مصراع ,امام